امروز در خدمت عارف مستجاب‌ الدعوه، حضرت استاد حاج فردوسی (حفظه الله) بودیم. ایشان یادی از استاد بزرگوارشان، حضرت آیت‌الله العظمی بهجت (رضوان الله تعالی علیه) کردند و فرمودند:

در روز اول ماه رجب سال یک هزار و چهارصد و هفده قمری، یعنی سی و یک سال پیش، بعد از نماز صبح از مسجد فاطمیه، در معیت مرحوم آیت‌ الله بهجت عازم زیارت حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) شدیم.

این قضیه با اینکه بیش از سی سال از آن می‌گذرد، اما برای من انگار همین دیروز اتفاق افتاده و تمام جزئیات آن را به خاطر دارم.

وقتی از گذرِ خان خارج شدیم و از خیابان ارم عبور کردیم، همین که وارد میدان آستانه شدیم، مرحوم آیت‌ الله بهجت دست در جیب قبایشان کردند و یک اسکناس دویست تومنی قرمز به من دادند.

سپس فرمودند: «با این پول سحری و افطاری بخرید و فردا که پنجشنبه‌ی اول ماه رجب است را روزه بگیرید و در شب جمعه، اعمال لیلة الرغائب را انجام بدهید.»

من آن پول را گرفتم و دقیقاً بر طبق دستوری که فرموده بودند عمل کردم

با همان پول، سحری و افطاری خریدم و فردای آن روز که اولین پنجشنبه‌ی رجب بود را روزه گرفتم و شب، بین نماز مغرب و عشا، اعمال لیلة الرغائب را بجا آوردم.

این عمل، منجر به گشایش‌های عجیبی شد و حجاب‌هایی از وجود من رفت و بهره‌های عظیمی نصیبم گشت.

هر وقت به یاد لطف، مرحمت و عنایت مرحوم آیت‌ الله بهجت بر خودم می‌افتم، شکرگزار خداوند و شرمنده‌ی آن مرحوم می‌شوم.

ایشان لطف ویژه‌ای به من داشتند و البته به تمام کسانی که جویای کمال واقعی و سعادت حقیقی بودند، بسیار لطف و محبت و مهربانی داشتند. (پایان سخنان حضرت استاد حاج فردوسی)

لیلة الرغائب

ارتباط با ما در پیام‌رسان‌های زیر: